News on Press

சீமான் கரேத்தே கிலாஸ் போன நாங்க பயந்துருவமா?

19 Dec 2021 | ARAKALAGAM TV

‘Lapses in violence cases against dalit women’


என் கூட பறையனை வச்சிருக்கேன் என்பதா தமிழ் தேசியம்?

7 Dec 2021 | ARAKALAGAM TV

“I Am A Dalit!” – In Conversation On Caste Based Crimes

3rd December, 2021 | Youth Ki Awaaz

Recently one more shocking but not new incident was heard from Tamil Nadu. A Dalit man died under mysterious circumstances in Kanyakumari. Soon after his death, the kin alleged an ‘honour killing’.

His name was Suresh Kumar. Suresh was 27 years old and a B.Com graduate. He fell in love with a dominant caste woman. All in all, crimes like beheadings, custodial tortures, forceful suicides are not a ‘sudden’ thing in the so-called most progressive Dravidian state.

To know more about these honour crimes, I spoke with Mr A Kathir – one of the leading human rights activists in Tamil Nadu and the founder-executive director of Evidence NGO. Evidence is a program unit of the media institute for National Development Trust.

This is an image of A. Kathir a prominent anti-caste activist
A.Kathir, human rights activist and founder of Evidence.

Kathir, who himself experienced several instances of caste discrimination, started the Madurai based NGO in 2005. The NGO has taken around 3000 cases of human rights violations into consideration related to dalits and tribals.

Sofia Babu Chacko (SBC): Tamil Nadu is not new regarding honour killings. Recently in Kanyakumari, a man was killed for having a relationship with an upper-caste woman. So it is a recent example. Mr Kathir, you have been fighting against caste discrimination for several years. So why has there been an increasing trend in honour killings in Tamil Nadu? Where does the state fail?

A. Kathir (A.K.): Evidence has been staunchly raising voice against honour crimes, particularly caste-based suicides, tortures, kidnaps and killings. From my experience, I could say those honour crimes are the byproducts of structured patriarchy and male chauvinism. The terrifying fact is that at least three honour killings in the name of caste are happening in Tamil Nadu every month.

Evidence has collected the RTI data from 2016- 2020. It was found that there were 55 cases of honour killings in the state, but the government’s response was shocking. The government had only seen four cases of honour killings.

Another data shows that from 2016-2017, seven accused persons were arrested, and the police had filed chargesheet only in one case.

From our conclusion, honour crimes are happening in Tamil Nadu every month. Still, the stressful factor is that family members of the deceased usually claim ‘that is a normal death’, which is entirely a wrong statement. Who are they trying to save in this?

We have witnessed other honour-based crimes where the family members themselves burn down the dead body by dishonour. However, in the last 20 years, only five convictions on honour killings happened in the state, and in maximum cases, convicts are acquitted.

So this is not about an increasing or decreasing trend. Now the real reasons behind the honour crimes are coming out. So we could say that this is a positive time, that cases are being reported, unlike the previous years. There is an end number of honour crimes happening. Hopefully, most of the issues are coming out in public now.

This is because of the judicial awareness and education factors deep-rooted among people that make them think. Now people started thinking about the early structured social problem, believing that honour deaths are not ‘normal’ deaths. This thinking is a positive step towards the annihilation of caste hatred.

This is an image of a conversation on Zoom based on caste-based crimes
Sophia Babu Chacko in conversation with Mr A Kathir via Zoom

SBC: Tamil Nadu, is at the forefront against injustices for years. Whether it is the state’s political stand on CAA, farm laws, reservation, NEET, Jallikattu, etc. The state has proved it would not tolerate hate. But why has this failed in the case of casteism?

The south calls itself progressive compared to the Northern states. But honour crimes, untouchability and casteist sentiments have been growing too fast in southern states. What’s your response to this?

A.K.: True that. Tamil Nadu is known for its anti-Brahmanical movements. The state’s socio-political stands are highly impressive. But, at the same time, we can see that casteism and the so-called Varna system are playing their worst forms in Tamil Nadu. This is a huge issue and a severe threat to brotherhood.

Progressiveness can be seen everywhere in its epitome but not in Dalit empowerment and development. We are raising this concern in public. In every village in Tamil Nadu, even today, we can witness the issues created by untouchability. There is a separate glass for a Dalit person in a tea shop and another glass for an upper-caste person.

Observe this difference. In temples and burial grounds, we can see this deadly discrimination. In every way, we can sense these inequalities. For example, if you are starting a business in India, the primary thing that matters is your caste or the community you are coming from.

This is an image of the Evidence team collecting data for a caste crime
Fact finding team of Evidence working in field to collect data of Harikrishnan Kallakuruchi’s honour killing.

See how pathetic it is to measure a human being by religious identity. When we had collected the data, some of the districts did not turn it in. They said the crime rates are confidential and can not be shared publicly. The truth is that the government is strategically not putting up the data.

Political parties like VCK and CPM are highlighting dalit issues at the forefront, which is appreciable. However, dalit representation, especially dalit women in the Tamil Nadu legislative assembly, is complex. The reality is that casteism is deeply rooted in the minds of Tamil people, and most of the political parties are using it for vote bank politics.

SBC: Can we consider beheadings and revenge killings as other forms of caste hatred mentality of society?

A.K.: Not entirely. To an extent, caste hatred is the reason. But revenge murders have crime aspect mainly. Several years of problems have existed between different communities that may not always be categorised in caste hatred. In my understanding, caste murders and revenge murders are separate.

In most cases, caste is the reason, but the motive is crime and revenge with personal intention. Recently the cases of four beheadings were reported within ten days in Tamil Nadu. The revenge killings of 59 years old Nirmala Devi, Stephen Raj, Sankara Subramaniyam were shockingly heard by the state.

SBC: Can you share with us any unforgettable instance of caste discrimination you have gone through in your life? Did that motivate you to start a human rights defending NGO like Evidence?

A.K.: In 1984, when I was 12 years old, one of my relatives was gang-raped by two upper-caste Hindus. That was a shocking day for my family and me. The concerned Panchayat had not punished the culprits. He was acquitted after paying some fine.

When I was in class 11, my teacher asked me what my caste name was. I had remained silent for a few moments. Soon after that, my teacher asked me, “Do you belong to the scheduled caste”? That time I cried. I started thinking, what does Dalit liberation mean?

Maybe in getting a better education, adequate health facilities, land ownership and all. These are necessary and secondary factors. Primarily every Dalit should say proudly without shame, ‘I am a Dalit’. Be confident in it and shout that you belong to the outcaste. There starts the liberation of the marginalised. It is like a revolution that you are paving the way for change.

SBC: Now, let’s come to the NGO. What are the programs that Evidence has taken until now to prevent crimes based on caste?

A.K.: Evidence started functioning in 2005 soon after I participated in the U.N.’s World Conference against racism held at Durban. I started thinking about a new organisation that particularly highlights caste-based violence. We are focusing on Dalit human rights monitoring.

We have taken around 3000 cases of human rights violations, primarily caste-based. Every year 200 to 250 cases have been reported. Evidence gives stress on victim protection, granting compensation and strategy training programs.

Evidence's Fact finding on Devathanapatti land issue
Evidence’s Fact finding on Devathanapatti land issue

Through this, we will make sure the participants know how to file a complaint and use the media when an honour crime happens in their place. We, as an organisation, legally monitor caste crimes. As a result, Evidence is the only legal organisation that ensures legal intervention in caste crimes separately.

We are organising programs for safeguarding tribal human rights. Evidence actively intervenes on those issues related to untouchability practices. We ensure the participation of marginalised sections in politics and fight for their land rights.

Our fight promotes inter-caste marriages, strongly opposes sexual violence against women, and end child labour. Our approaches are different. We apply right-based and comprehensive techniques by conducting detailed research and round table consultations. Most importantly, social dialogues, training programs and mobilisation campaigns.

SBC: How to tackle this critical situation of casteist attacks? Are all these programs enough to end murders, beheadings, honour killings? What steps can we take to make people aware of social instability?

A.K.: As I said earlier, social dialogues are required to end these discriminatory practices. The next step is spreading the culture of human rights. Teaching the importance of dignity and equality is necessary from the school level itself.
The proper implementation of policies and laws are very significant. Government has to provide Panchayat, school-college level awareness against honour crimes and the importance of human rights to dalits and tribals.

SBC: It is proved that there are delays in filing chargesheets. In that case, what is the role of the police and legal system in denying justice to the victims at the proper time? Government can play a huge role in implementing strict actions against hate killings. Isn’t it? So how is the state government extending its support to reducing crimes against dalits?

A.K.: FIR filing process has been pending in many cases. There is also a delay in the actual pronouncement of judgements. The biased investigation is the basis of these delays. Otherwise, we can see a complete failure by denying justice to poor people. The important thing is that quality education is missing here.

The police fail in submitting proper evidence and authentic documents in several cases. We can witness a complicated and complex investigative process systematically carried out by police. If influential people filed the complaint with political influence, definitely there would be no delay in the investigation.

Evidence organising Youth Human Rights training program
Evidence organising Youth Human Rights training program

Their lives are secured as they have influential positions in society. Then who is accountable to marginalised people?
The state government is monitoring crime cases regularly. However, our criminal procedure system is a failure. The loopholes can be seen very clearly. We need a criminal justice monitoring system in various government departments to prevent victims from tackling this. It is not about extending support.

This is the duty and responsibility of the government to reduce honour crimes in the name of caste. If the police fail in ensuring justice to dalits, the whole responsibility goes on the shoulders of the state government. Being accountable to people is essential. That’s what a responsible government should do.

SBC: School textbooks teach about ‘what is Varna system’ but never discuss the issues created by this varna system functioning? What is the scope of starting the fundamental lessons of caste brutalities from curriculum lessons in that scenario? Can education and academic space have their roles in reducing casteist crimes?

A.K.: Our curriculum never teaches about the social problem of casteism. Learning theories and writing for exams is not the exact meaning of education. We should apply this in practical life. Education and awareness are crucial.

At the same time, the mindset of people towards casteism needs to be changed. The attitude of non-dalits needs to be changed. We need more dalit activists to propagate our views, political stands and social concerns.

Through education, we can teach the practical aspects of social justice and human rights application. The importance of welfare activities and equality programs can be well trained from the primary level. Panchayats can also monitor honour crimes, and it has to implement progressive initiatives for dalit tribal rights protection.

SBC: The Kollywood industry has been making more films like ‘Pariyerum Perumal’, ‘Asuran’, ‘Jai Bhim’ and so on, based on caste-based subjects. Art is a creative medium to convey an issue. Is this a good sign that movies focus on humanitarian grounds rather than super mass hero movies?

A.K.: Definitely, this is a good sign. Art and artistic form are very influential in society. Movies on human rights issues are hopeful. The transformation from mass hero movies to content-based valuation is praiseful. Compared to other movie industries, Tamil films now focus more on dalit and tribal related issues.

At the same time, hatred towards art forms and artists has become a usual thing nowadays. For example, during the movie release of ‘Asuran’, when I openly supported the movie, I got a lot of threatening calls and messages. Of course, this is a huge issue. However, this new wave of marginalised storytelling is appreciable.

SBC: You and your team have been working to protect human rights for many years. Was there any threat you received? What challenges do you tend to face while covering a particular human rights violation issue?

A.K.: Since 2005 itself, we have been getting threats. I mean many threatening calls and messages, like what I said earlier. Some people cannot tolerate the essence of truth. They are creating problems by dividing communities.

Evidence's fact finding on a Dalit woman assault case in Tamil Nadu
Evidence’s fact-finding on a Dalit woman assault case in Tamil Nadu

Fact-finding is not an easy task. We have gone through many challenging situations, but justice delivery is more critical. There will be barriers. Evidence’s job is to clear all those barriers and move on to work for the rights of dalits and tribals. We will continue to do this process.

‘Scrutinize SC/ST Act cases at dist-level’


Madurai: At a public hearing organized on Saturday by Evidence, a Madurai-based NGO, panelists urged the state to scrutinize the existing mechanisms that are in place to ensure monitoring of the cases related to SC/ST Act. They also wanted more to be done to help create awareness of dalit rights in the state.

Senior advocate Jayna Kothari, advocate B B Mohan, film director and activist Gopi Nainar, and writer Jayarani were among the panelists at the public hearing. A total of 16 cases were taken up, which were mainly those involving caste-related violence and killings, honour killings and sexual violence. Family members of victims of the cases came forward to state what happened and how they have been affected. Legal course of action was also recommended by the panelists to them.
A Kathir, executive director of Evidence, said that the panelists have come up with various recommendations to be given to the state government based on the findings. “There is a need to have a separate act that would ensure freedom of marriage between different castes. There are also various gaps everywhere in the government systems, including police, judiciary, hospitals and district administrations. The faith of people in the justice system is dwindling,” he said. Stating that only around 1200 SC, ST Act cases are being registered per year in the state and the conviction rate is also less, he added that the state must scrutinize the mechanisms that are in place to ensure monitoring of SC/ST Act cases at district level.
“My son suffered a gruesome death just because he was in love with a girl from a higher caste. The girl’s family members killed him But, now the accused are out on bail and even 10 months after the murder, the chargesheet has not been filed,” said the father of a victim from Karur.

‘Governments have done very little for protection of Dalits’

NOVEMBER 28, 2021 05:04 IST | THE HINDU

சினிமா பாணியில் அரங்கேறும் கொலைகள்; குற்றங்களில் ஈடுபடும் சிறார்களின் எண்ணிக்கை அதிகரிப்பு…

24 Nov 2021 | Sun News (சன் நியூஸ்)

தமிழ்நாடு: சிறார்களைப் பயன்படுத்தும் குற்றக் குழுக்கள்: – `மாஸ்டர்’ படம் சொல்வது உண்மையில் நடக்கிறதா?

23 நவம்பர் 2021 | பிபிசி தமிழ்

திருச்சியில் ஆடு திருடிய கும்பலால் காவல்துறை சிறப்பு ஆய்வாளர் கொல்லப்பட்ட வழக்கில் இரண்டு சிறார்கள் உள்பட 3 பேர் கைது செய்யப்பட்டுள்ளனர். `குற்றச் செயல்களுக்கான கருவியாக குழந்தைகளைப் பயன்படுத்திக் கொள்கிறவர்களுக்கு கடுமையான தண்டனைகள் வழங்கப்பட வேண்டும். ஆனால், அதுகுறித்து சட்டத்தில் எதுவும் சொல்லப்படவில்லை’ என்கின்றனர் மனித உரிமை ஆர்வலர்கள்.

திருச்சி மாவட்டம், நவல்பட்டு காவல்நிலையத்தில் சிறப்பு உதவி ஆய்வாளராகப் பணியாற்றி வந்த பூமிநாதன் என்பவர், கடந்த 20 ஆம் தேதி பூலாங்குடி காலனி என்ற இடத்தில் வாகன தணிக்கையில் ஈடுபட்டிருந்தபோது சிலர் ஆடுகளோடு சுற்றித் திரிந்ததை கவனித்துள்ளார். அவர்களின் நடவடிக்கையில் சந்தேகம் ஏற்பட்டதால் அவர்களைத் தடுத்து நிறுத்த முயற்சித்துள்ளார்.

ஆனால், அவர்கள் வாகனத்தில் விரைந்து சென்றதால் பூமிநாதனும் பின்தொடர்ந்து விரட்டிச் சென்றுள்ளார். ஒருகட்டத்தில் அவர்களைத் தடுத்து நிறுத்தியுள்ளார். அப்போது பூமிநாதனிடம் இருந்து தப்பிப்பதற்காக அவரை கொன்றுவிட்டு அந்தக் கும்பல் தப்பிச் சென்றதாகக் கூறப்படுகிறது. இந்த விவகாரம் மாநிலம் முழுவதும் அதிர்வலைகளை ஏற்படுத்தியது.

சிறப்பு எஸ்.ஐ மரணம் தொடர்பாக கீரனூர் காவல்நிலையத்தில் வழக்கு பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது. இந்த வழக்கில் நான்கு தனிப்படைகள் அமைக்கப்பட்டு தேடுதல் வேட்டை நடத்தப்பட்டதில் இரண்டு சிறார்கள் உள்பட மூன்று பேர் கைது செய்யப்பட்டுள்ளனர். இவர்களில் ஒருவர் ஐந்தாம் வகுப்பும் மற்றொருவர் ஒன்பதாம் வகுப்பும் படித்து வருவதாகத் தகவல் வெளியாகியுள்ளது. அவர்களிடம் இருந்து ஆயுதமும் இரு சக்கர வாகனமும் பறிமுதல் செய்யப்பட்டுள்ளது.

சிறப்பு எஸ்.ஐ கொல்லப்பட்ட விவகாரத்தில் சிறார்கள் கைது செய்யப்பட்ட விவகாரம், பொதுமக்களிடையே அதிர்ச்சியை ஏற்படுத்தியுள்ளது. சிறார்கள் குற்றச் செயல்களில் ஈடுபட்டாலும் அவர்களுக்கான தண்டனை குறைவு என்பதால் `மாஸ்டர்’ பட பாணியில் குற்றக் குழுக்கள் அவர்களைப் பயன்படுத்திக் கொள்வதாகவும் சமூக வலைதளங்களில் விவாதமானது.

“ தமிழ்நாட்டில் 2018 ஆம் ஆண்டு 2,304 குழந்தைகள் குற்றச் செயல்களில் ஈடுபட்டதாக வழக்குகள் பதிவாகியுள்ளன. 2019 ஆம் ஆண்டு 2,686 பேரும் 2020 ஆம் ஆண்டு 3,394 பேரும் சம்பந்தப்பட்டுள்ளதாக வழக்குகள் பதிவாகியுள்ளன. இவர்களில் கொலைச் சம்பவத்தில் ஈடுபட்டவர்கள் என்று பார்த்தால், 2020 ஆம் ஆண்டு 104 சிறார்கள் சம்பந்தப்பட்டுள்ளனர். இதே ஆண்டில் கொலை முயற்சிகளில் 61 சம்பவங்களில் சிறார்கள் ஈடுபட்டுள்ளனர்” எனப் புள்ளிவிவரங்களை அடுக்கினார், எவிடென்ஸ் அமைப்பைச் சேர்ந்த கதிர்,

தொடர்ந்து, பிபிசி தமிழிடம் பேசியவர், “ தமிழ்நாட்டில் மதுரை, சேலம் உள்பட 8 இடங்களில் அரசு கூர்நோக்கு இல்லங்கள் செயல்படுகின்றன. குற்றச் செயல்களில் ஈடுபடக் கூடிய குழந்தைகள் பெரும்பாலும் ஏழ்மை நிலையில் இருந்துதான் வருகிறார்கள். அவர்களுக்கு பெற்றோரின் அரவணைப்பு இருப்பதில்லை. நாங்கள் செய்த கள ஆய்வில், குற்றச் செயல்களில் ஈடுபடும் குழந்தைகளில் 38 சதவீதம் பேர் தலித் சமூகத்தை சேர்ந்தவர்களாகவும் மிகவும் பிற்படுத்தப்பட்ட சமூகத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் 19 சதவீதமாகவும் உள்ளனர். இதில் பழங்குடிகளின் எண்ணிக்கை பெரிதாக இல்லை. பெரும்பாலும் கிராமத்தைச் சேர்ந்த சிறார்கள் அதிகளவில் உள்ளனர்.

தவிர, இவற்றில் பெரும்பாலானவை அதிதீவிர குற்றங்களாக இல்லை. சாதாரண வழக்குகளில்தான் அதிக பேர் கூர்நோக்கு இல்லங்களில் அடைக்கப்பட்டுள்ளனர். இவர்களைக் கைது செய்திருக்க வேண்டிய அவசியமே இல்லை. கவுன்சிலிங் கொடுத்தாலே போதும். மாநிலத்தில் உள்ள சிறார்களின் எண்ணிக்கையை வைத்துப் பார்த்தால் 3,394 பேர் என்பது பெரிய எண்ணிக்கை கிடையாது. இந்தக் குழந்தைகளிடம் எளிதில் மாற்றத்தைக் கொண்டு வர முடியும்” என்கிறார்.

`மாஸ்டர்’ பட பாணியில் நடக்கிறதா?

“ எஸ்.ஐ பூமிநாதன் கொலை வழக்கில் சிறுவர்கள் சம்பந்தப்பட்டார்களா என்பதைப் பார்க்க வேண்டும். அதேநேரம், குற்றங்களில் குழந்தைகளைக் கருவியாகப் பயன்படுத்திக் கொள்கிறவர்களுக்கு கடுமையான தண்டனைகள் வழங்கப்பட வேண்டும். அதுகுறித்து சட்டத்தில் எதுவும் சொல்லப்படவில்லை. ஒரு குழந்தை தானாக ஒரு குற்றத்தைச் செய்வது என்பது வேறு விஷயம். ஒரு குழுவோடு இணைந்து செயல்படுவது என்பதை மிக முக்கியமானதாகப் பார்க்க வேண்டும். 2000 ஆம் ஆண்டில் இளம் சிறார் நீதிச் சட்டத்தை (Juvenile Justice Act) அரசு கொண்டு வந்தது.

அதில், 2006 ஆம் ஆண்டில் சில திருத்தங்களைக் கொண்டு வந்தனர். குற்றச் செயல்களில் ஈடுபடும் சிறுவர்களை சட்டத்துக்கு முரண்பட்டவர்களாகத்தான் பார்க்க வேண்டும். அதனால்தான் குழந்தைகளின் நலனில் முழுமையான அக்கறையைக் கடைப்பிடிக்க வேண்டும் என்ற நோக்கில் திருத்தங்களைக் கொண்டு வந்தனர். ஆனால், அவர்களின் மனநலம், உடல்நலம், கல்வி, விளையாட்டு ஆகியவற்றில் கவனம் செலுத்தி அவர்களை மாற்றுவதற்கான பணிகள் எதுவும் செய்யப்படவில்லை. ஒருமுறை குற்றச் செயலில் ஈடுபட்டால் அவர்களைத் தொடர்ந்து குற்றவாளிகளாகப் பார்க்கும் மனநிலை உள்ளது. `மாஸ்டர்’ படத்தில் காட்டப்படுவதுபோன்ற நிலை இருப்பதாகத் தெரியவில்லை. நிர்பயா வழக்கின் குற்றவாளிக்கு உரிய வயது வந்த பிறகு தூக்கில் போட்டனர். எனவே, குற்ற வழக்குகளில் அவ்வளவு எளிதில் தப்பிக்க முடியாது” என்கிறார் எவிடென்ஸ் கதிர்.

கூர்நோக்கு இல்லங்களின் பணிகள் சிறப்பாக உள்ளதா?என்றோம். “ அவர்கள் தங்கள் பங்குக்கு ஏதோ செய்கிறார்கள். அவ்வளவுதான். அனைத்து காவல் நிலையங்களிலும் சிறார்களைக் கையாள்வதற்கென்று ஓர் அதிகாரி இருக்க வேண்டும் என்ற விதி உள்ளது. காவல்துறையின் வாசமே இல்லாத அறையாகவும் அது இருக்க வேண்டும். அப்படி எந்தக் காவல்நிலையங்களிலும் இல்லை. இங்கு பெயரளவுக்கு கண்காணிக்கின்றனர். யாராவது கைது செய்யப்பட்டாலும் வேறு எதாவது வழக்குகள் உள்ளதா என்றுதான் பார்க்கிறார்கள். இது மாற்றத்தை ஏற்படுத்தாது.

சிறார்களுக்குள் மனமாற்றம் வருகிறதா என்பதை ஆராய்வதற்கு முழுமையான கண்காணிப்பு அவசியம். பாலியல் குற்றத்தில் ஈடுபட்ட சிறுவனிடம், `எதற்காக இப்படிச் செய்தாய்?’ என நான் கேட்டபோது, குடும்பத்தில் பெற்றோரின் அன்றாட செயல்பாடுகள் அப்படி இருப்பதாகக் கூறினார். அவர் வசித்த வீட்டில் ஒரே ஒரு அறைதான் உள்ளது. இதுபோன்ற பின்னணிகளும் ஒரு காரணமாக உள்ளன. இவர்களைக் காவல்துறை அணுகும்போக்கிலும் சிக்கல் உள்ளது” என்கிறார்.

“சிறார்களைக் குற்றக் குழுக்கள் பயன்படுத்திக் கொள்வது அதிகரித்துள்ளதா?” என ஓய்வுபெற்ற ஐ.பி.எஸ் அதிகாரி கண்ணப்பனிடம் பிபிசி தமிழுக்காக பேசினோம். “ பூமிநாதன் வழக்கில் என்ன நடந்தது என்கிற களநிலவரம் எனக்குத் தெரியாது. அந்த ஒரு வழக்கை வைத்து இளம் குற்றவாளிகள் அதிகரித்து வருகிறார்களா என்றால், மக்கள் தொகையை வைத்தும் விழிப்புணர்வை வைத்தும் பார்த்தால் அவ்வாறு கூற முடியாது. அது சரியானதாகவும் இருக்காது. சில நேரங்களில் சிறார் மீதான புகார்களில் வழக்கு பதிவு செய்வார்கள். சில நேரங்களில் தவிர்த்துவிடுவார்கள். எனவே, வழக்கு எண்ணிக்கையை வைத்து முடிவெடுத்தாலும் புள்ளிவிவரங்கள் உண்மையை பிரதிபலிக்காது” என்கிறார்.

தென்னிந்தியாவில் குழந்தைகளின் மீதான பெற்றோரின் கண்காணிப்பும் ஆசிரியர்களின் கண்காணிப்பும் குறைந்து வருவதாக வேதனைப்பட்டவர், “ ஒரு குழந்தை சிறுவனாக மாறி, வாலிபனாக மாறி நல்ல குடிமகனாக வருவதற்கு இவை இரண்டும் மிக அவசியம். இந்த இரண்டில் ஒன்று குறைந்தாலும் சிக்கல்கள் வரும். எனக்கு அண்மையில் வாட்ஸ்ஆப்பில் வந்த வீடியோவில், பள்ளி மாணவிகள் மது அருந்துவது போன்ற காட்சிகள் வந்தன. வளரக் கூடிய இளம் சிறார்களுக்கு கடந்த காலங்களைப் போல கண்காணிப்பு குறைந்து வருகிறது. இதனால் திசைமாறிப் போகக் கூடிய வாய்ப்புகள் பெருகிவிட்டன.

கடந்த காலங்களில் சினிமா எல்லோரையும் கெடுப்பதாகச் சொன்னார்கள். இன்றைக்கு சமூக ஊடகங்கள் பெருகிவிட்டன. மதுபானம் மிக எளிமையாகக் கிடைக்கிறது. மது குடிப்பதற்கு பணம் தேவைப்படுகிறது. இதில், ஒரு குற்றம் இன்னொரு குற்றத்தை துணைக்குக் கூட்டி வருகிறது. வளர் இளம் பருவத்தினர்தான் நாட்டின் சொத்து. அதனை நாம் சரியாகப் பராமரிப்பதில்லை” என்கிறார்.

தாயே குழந்தையை அடித்து சித்திரவதை செய்யும் வைரல் காணொளி – தாய் கைது
டெல்லியை உலுக்கும் 9 வயது சிறுமியின் மரணம்: ‘பாலியல் வல்லுறவு என பெற்றோர் புகார்’
களநிலவரம் என்ன சொல்கிறது?
“ தங்களின் மகனோ, மகளோ பெரிய படிப்பு படிக்க வேண்டும் எனப் பெற்றோர் எதிர்பார்க்கிறார்கள். ஆனால், அவர்கள் நல்ல குடிமகனாகவும் நல்லவர்களாகவும் இருக்க வேண்டும் என்பதைப் பலரும் பார்ப்பதில்லை. பள்ளிக் கூடங்களும் நீட் தேர்வையும் மதிப்பெண்ணையும்தான் பார்க்கிறார்கள். போட்டிகள் அதிகமாகிவிட்டன. இதற்கிடையில் மது முதலான போதைப் பழக்கங்கள் அதிகமாகி வருகிறது. அதேநேரம், மது குடிப்பவர்கள் எல்லாம் குற்றம் செய்வதில்லை. பல்வேறு தவறான வழிகளுக்கு இந்தப் பழக்கங்கள் உதவி செய்கின்றன.

சிறார் நீதிச் சட்டம், அவர்களைக் குற்றவாளியாக மாற்றாமல் திருத்த வேண்டும் என்கிறது. பல நேரங்களில் இது சரியாக நடப்பதில்லை. இதனால் சிலர் திருந்தாமல் தண்டனையில் இருந்து தப்பிச் செல்கின்றனர். நல்ல நோக்கத்தோடு சட்டம் கொண்டு வரப்பட்டாலும் களநிலவரம் அப்படியில்லை. குழந்தைகளைக் கருவியாகப் பயன்படுத்திக் கொண்டு திட்டமிட்டுக் குற்றச் செயலில் ஈடுபடுத்துவது என்பது நூற்றில் ஒரு வழக்கில் நடந்திருக்கலாம். சிறார்களை பிச்சையெடுக்க வைப்பது, பாலியல் தொழிலில் ஈடுபடுத்துவது போன்ற செயல்கள் நடக்கின்றன. ஆனால், ஒருங்கிணைக்கப்பட்ட குற்றத்தைச் (Organised crime) செய்கிறார்களா என்பது சினிமாவில் வேண்டுமானால் சொல்லப்படலாம். இங்கு விதிவிலக்காக நடப்பதையெல்லாம் விதியாக எடுத்துக் கொள்ள முடியாது” என்றார் ஓய்வுபெற்ற ஐ.பி.எஸ் அதிகாரி கண்ணப்பன்.

அதிர்ச்சி கொடுக்கும் சேலம் நிலவரம்

“கூர்நோக்கு இல்லங்களின் செயல்பாடுகளும் விமர்சிக்கப்படுகிறதே?” என தமிழ்நாடு அரசின் வழக்குரைஞரும் சிறார் தொடர்பான வழக்குகளைக் கையாண்டு வரும் வீ.கண்ணதாசனிடம் பிபிசி தமிழுக்காக பேசினோம். “ உண்மைதான். உதாரணமாக மாநில மனித உரிமைகள் ஆணையத் தலைவர் பாஸ்கரனோடு சேலத்தில் உள்ள கூர்நோக்கு இல்லத்தை நேற்று (22 ஆம் தேதி) பார்வையிட்டேன். அங்கு 13 சிறார்கள் உள்ளனர். அனைத்துமே திருட்டு உள்பட சிறிய வழக்குகள்தான். அதில் பலரும் பெற்றோர் இல்லாதவர்களாகவும் குடும்பத்தால் கைவிடப்பட்டவர்களாகவும் உள்ளனர்.

இவர்களுக்கு நடத்தை அலுவலர் உள்பட அனைத்து வசதிகளும் உள்ளன. ஆனால், அந்த சிறார்களை தொண்டு நிறுவனங்களுடன் இணைந்து நல்வழிப்படுத்துவதற்கான வாய்ப்புகள் இல்லை. சேலத்தில் அந்த சிறார்களிடம் நீதியரசர் பேசும்போது, தங்களுக்கான குறைகளையும் அவர்கள் தெரிவித்தனர். அங்கு பணியில் உள்ளவர்களும் இதனை ஒரு வேலையாகப் பார்க்கின்றனர். அவர்களை நல்வழிப்படுத்தும் பணியாகப் பார்ப்பதில்லை. சேலத்தில் சிறார்களின் குறைகள் குறித்து அங்குள்ள அதிகாரி ஒருவரிடம் கேட்டபோது, `நான் வந்து பத்து நாள்தான் ஆகிறது’ என்றார். பத்து நாள்களாக அங்குள்ள சிறார்களைப் பற்றிக்கூட அவர் அறியாமல் இருப்பது வேதனையைத் தருகிறது” என்கிறார்.

மேலும், “ பெற்றோர் புறக்கணிப்பதால்தான் சிறார் தொடர்புடைய குற்றங்கள் அதிகமாகின்றன. கொரோனா காலத்தில் பள்ளிகளில் இருந்து இடைநின்ற பல மாணவர்கள் திருட்டு வழக்குகளில் பிடிபட்டுள்ளனர். கூர்நோக்கு இல்லங்களும் அவர்களை நல்வழிப்படுத்தும் மையங்களாக மாற வேண்டும்” என்கிறார்.

ஜெய்பீம் இந்த வார்த்தையே பாமகவால் தாங்க முடியல


Tamil Nadu caste murders: Muthazhagu was killed in 2017 for helping intercaste couples

18 NOVEMBER 2021 | the news minute

This is the first in a series of articles in which TNM will follow up on Tamil Nadu caste murders that took place between January 2016 and December 2020 that have hit a roadblock.

Muthazhagu 2017 caste murder

In September this year, Madurai-based anti-caste NGO Evidence released a grim five-year report on the number of caste murders and convictions in Tamil Nadu. From January 2016 to December 2020, there were 300 murders of people from Schedule Caste and Scheduled Tribe communities. The total number of convictions for these murders stood at an abysmal 13. In 30 cases, the accused have been acquitted. The remaining 257 cases are stagnating at various stages, either with the courts or with the police. In a series of articles, TNM will be following up on some of these cases that have hit roadblocks or in which the accused have been acquitted, speaking to surviving families and/or lawyers to highlight how so many are yet to receive justice.

The first in this series is the murder of 34-year-old Muthazhagu, who was hacked to death over four years ago for his grassroots anti-caste activism. He was attacked near his home in Madurai district’s Vadapazhanji on June 28, 2017. The accused used an aruvaal (sickle) and knives. He bled to death from these wounds. Those accused in his murder are all out on bail. And the trial? It’s yet to begin.

“They killed my husband because he fearlessly came forward for his community, no matter what the issue was. If I have to put it simply, they thought as long as he’s around, he’ll ask questions. If we kill him, the rest of them will also go quiet,” says his wife Arulmozhi.

A well-known activist figure in the area, Muthazhagu lived in Vadapazhanji’s Ambedkar Colony with his wife and two sons, who were then studying in Class 6 and 7. At the time of his murder, he was a district-level co-organiser of the Viduthalai Chiruthaigal Katchi (VCK). He had helped several intercaste couples get married, Arulmozhi tells TNM.

“If youngsters in our colony faced caste-based harassment he’d encourage them to file FIRs under the Protection of Civil Rights (PCR) or Prevention of Atrocities Against SC/STs (PoA) Acts. Usually, the oppressor caste would try to come to a settlement in the police station itself without a case getting filed. My husband wouldn’t allow this. When a TASMAC liquor store in our neighbourhood opened a bar illegally, he stood with the women fighting to shut it down,” she adds.

In 2013, he had helped a woman from a dominant caste and her now husband, who is Dalit, get married. The couple, facing opposition from her family, had approached Muthazhagu for help. Muthazhagu faced casteist abuse and threats from the woman’s family for a year then, says a press statement released by Evidence after his death.

He and Arulmozhi are themselves an intercaste couple. Muthazhagu had supported many such couples until he was attacked and killed. The 12 accused are from the Pira Malai Kallar caste, a Kallar sub-caste that falls within the Thevar cluster or the so-called ‘Mukkulathor’. They are the caste group from whom Dalit people in the area face repeated antagonism.

In her witness statement, Arulmozhi records that on the night of the murder, she returned home to find that Muthazhagu had left somewhere in a hurry. This was around 9.00 pm, she says. She tried calling his mobile phone twice, but there was no answer. A relative who lived nearby told her that he had gone westwards while speaking on his phone, writes Arulmozhi, so she walked in the same direction. When she rang him a fourth time, it said the number was out of the network area.

At that moment she heard a neighbour raise an alarm ahead. She, her father-in-law and others ran in the direction of the shouts to find Muthazhagu lying dead in a pool of blood. He had stab injuries on his right temple, right ear, chest, left hip and more. They also noted abrasions on his left elbow and knee.

The field where Muthazhagu was found murdered

“They [the Pira Malai Kallars in the area] calculated that if he was no longer around, there would be no one else to come forward and ask questions. Their calculation has turned out correct. In these last five years, whatever happens, no one has taken a stand like he did,” says Arulmozhi.

Kathir, founder and executive director of the NGO Evidence, calls Muthazhagu “a straightforward, honest young man”. He adds, “He wanted to bring about change. He was a true grassroots activist and Dalit human rights defender. Many people in politics can be bought, but not him. Even in the case of the TASMAC illegal bar, which was owned by a person from the Pira Malai Kallar community, they offered money to silence him, but he wouldn’t be swayed.”

Evidence has been supporting the family since the murder, documenting the case and arranging for legal help.

Arulmozhi, Muthazhagu’s wife, with A Kathir founder and executive director of Evidence

Police delay, courts delay even more

The PoA Act clearly states that in the case of murder of Scheduled Caste or Scheduled Tribe persons, a chargesheet should be filed within 60 days of the incident. In Muthazhagu’s case, the chargesheet was only filed on May 3, 2018, nine months later than it should have been.

After the bail hearing of the accused, the case has not progressed. Seven of the accused were granted bail, the remaining five absconded and later got anticipatory bail. The trial itself remains pending in front of the SC/ST special court in Madurai. Arulmozhi says that a date has been given next month, but she is waiting to see what will happen.

Justice delayed is routine with caste crimes

The roadblocks in the Muthazhagu case are not unusual. The criminal justice system routinely works to the disfavour of SC/ST communities. It begins right from the FIR stage. Often FIRs are not filed under PoA, despite the law mandating that they should be when the perpatrator is not SC/ST. This dilutes the case at the beginning. A report by the National Campaign for Dalit Human Rights (NCDHR) says that 32.5% of crimes against SC people in India from 2009-2018 were not registered under PoA. In Muthazhagu’s case too, the FIR, of which TNM has a copy, was filed only under section 302 of the Indian Penal Code (IPC) (punishment for murder).

The delayed chargesheet in the Muthazhagu case is also not unusual. Again, with reference to the NCDHR report, chargesheets for 476 PoA cases in 2016 and 454 PoA cases in 2017 in Tamil Nadu were filed only after the mandated 60 days had lapsed.

As Kathir had told TNM earlier, there are delays at each stage, from the filing of the FIR and the chargesheet to the actual pronouncement of judgment. Often, in the case of convictions, the sentencing is under IPC alone and not under PoA. Kathir had added that “throughout the investigative process there are missteps, for example, according to the PoA Act the district collector is obligated to do a spot visit, but that does not happen in most of the cases.” He further said, “Threats to the family at the FIR stage, improper filing of the FIR, biased investigations, there are a hoard of problems.” He had also alleged that the performance of the investigating police officer to the public prosecutor is not up to par.

Justifiable reasons for investigative or judicial delays appear scant.

Speaking to TNM for this report, Kathir says, “For example, when questions are asked as to why there is a delay in the charge sheet, they [the police] will say we are conducting further investigations. According to the PoA, it is possible to give the verdict in three months after the chargesheet is filed. Fast-tracking these cases is a demand that Evidence has repeatedly put forth.”

“We need more investigative officers (IOs) who focus on PoA cases without having to look at regular cases filed under IPC,” Kathir also says. “Anyway,” he adds, “the IO for PoA cases is the Deputy superintendent of Police (DSP). To my knowledge, there are more than 300 DSPs in Tamil Nadu. The average number PoA cases in the state are 1,200 annually. That’s only 3 to 4 PoA cases per DSP each year. What then is the reason for such long investigative delays? Why are they not able to conduct quality investigations?”

1 2 3 8